The waiting game.

The waiting game.


Ik liet hier en op Instagram al een paar keer vallen dat 2016 niet zo’n leuk jaar was en dat sommige weken nogal heavy zijn. Een belangrijke reden daarvoor is mijn werk. Ik vertel er niet graag te veel over, vandaar dat ik even wachtte, maar mijn blog is mijn uitlaatklep dus voelt het verkeerd om er hier over te zwijgen.

Ik wilde groeien bij mijn vorige werkgever (de kans deed zich ook voor), maar die ‘zag het mij niet doen’ en kwam niet veel verder dan dat. Ik was ook in een vast stramien geraakt met mijn toenmalige uitgever en het lukte mij niet om dat te doorbreken. Andere pogingen om dingen aan te tonen werden niet gezien. Er moest iets veranderen en toen een soortgelijke positie vrijkwam bij een concurrent, solliciteerde ik daarnaar. Alles kwam in een stroomversnelling (drie weken na het sturen van mijn sollicitatiebrief kreeg ik een contract aangeboden) en ik besloot die nieuwe kans te grijpen. Er was een lange periode van onzekerheid aan vooraf gegaan en er moest echt iets veranderen voor mij.

Ik veranderde en was blij met mijn nieuwe uitdaging. Na dik een maand werd de firma echter overgenomen door een concurrent. Dat is niet per se slecht nieuws, maar iedereen die al eens een overname heeft meegemaakt weet dat dat een periode met veel onzekerheid en aanpassingen is, zeker als je overgenomen wordt. ‘Last in first out’ is iets dat ook niet per se uit de lucht gegrepen is dus dat maakte het extra onzeker. Ik had dan al veel ervaring opgebouwd bij mijn vorige werkgever, ik was natuurlijk ook heel goedkoop om af te danken. Ik durfde mij niet goed binden aan mijn nieuwe job en werkgever(s) en zou wel zien wat er gebeurde. Ik stelde mij wel open op voor alle veranderingen, ik was natuurlijk ook nog een newbie en niet vastgeroest.

Na vijf maanden kwam er dan nieuws: collectief ontslag. De procedure werd onmiddellijk opgestart en we werden goed op de hoogte gehouden. Al gaf dat ook veel spanningen, want we kregen mondjesmaat een hoop puzzelstukjes, maar nooit de volledige puzzel. 3,5 maand later werden de ontslagen dan ook echt bekendgemaakt. Het wachten was slopend en er moesten veel mensen weg, maar ik mocht blijven.

Vreemd gevoel geeft dat, want het is al erg lang bezig, maar het moet eigenlijk nog beginnen. Enfin, intussen weet ik dat ik mag blijven en dat niets nog hetzelfde zal blijven. Soms zou ik graag een jaar vooruit willen kijken, maar misschien is het goed dat we dat niet kunnen. De afgelopen periode was echt niet leuk en ik vermoed dat de komende maanden ook geen walk in the park zullen zijn, maar we komen er wel.

Heb ik spijt dat ik van werk veranderd ben? Nee. Met wat ik op dat moment wist, was het de beste keuze die ik kon maken en ik heb al veel geleerd. Zou ik het opnieuw doen met wat ik nu weet? Nee, het vraagt verdorie echt veel van een mens. Al hoop ik wel dat over een jaar alles op zijn plooi zal liggen en ik een ander antwoord zal geven. Nu is het vooral een kwestie van doorzetten.

gerhilde

bouwjaar 1985 – maakt en schrijft – woont samen – houdt van: haar vriendje, haar twee katten, juwelen en kaarsen maken, post krijgen, pasta, verse lakens, fijne mensen

Misschien lees je ook graag

Hoera!

Over #40dagenbloggen

13 Comments

  • Mel
    March 11, 2017 at 10:09 am

    Zelf heb ik het nog niet meegemaakt, maar ik kan me goed inbeelden dat zo’n situatie zwaar doorweegt, zeker als die zo lang aansleept. Nog veel moed gewenst en hopelijk valt alles snel in zijn plooi!

  • Samaja
    March 11, 2017 at 10:50 am

    Dat moet een bijzonder slopende en zware periode zijn geweest. En nu nog steeds eigenlijk. Veel succes alvast! Ik hoop dat alles gauw op zijn pootjes terecht mag komen.

  • Evi
    March 11, 2017 at 1:48 pm

    Dat lijkt me inderdaad een hele zware en slopende periode te zijn. Ik duim heel hard voor je dat alles snel terug in zijn plooien valt.

  • Mylene
    March 11, 2017 at 3:18 pm

    Oh jeetje, wat heftig zeg. Dat verwacht je natuurlijk ook niet wanneer je van werk verandert. Maar ik ben ervan overtuigd dat het altijd goedkomt en dat alles vanzelf wel zal gaan. Heel veel succes!!

  • Hilde
    March 12, 2017 at 2:02 pm

    ‘Nieuwe bazen, nieuwe wetten.’ Ik weet (en vooral: besef) dat dat erg cliché klinkt maar zo is het wel. Blij en opgelucht dat het voor jou tot hiertoe goed verlopen is. Ik blijf meeduimen dat het de goede richting mag blijven uitgaan. Kan me voorstellen dat dat idd geen walk in the park was/is.

  • geertruurzaam
    March 12, 2017 at 8:41 pm

    Oe, Gerhilde, hopelijk kom je spoedig in rustiger vaarwater terecht. Ik weet van mensen uit mijn omgeving inderdaad hoe slopend zo’n proces kan zijn…

  • Resaarcle
    March 12, 2017 at 9:23 pm

    Niet fijn. Ik duim mee dat de rust snel weerkeert!

  • Kelly
    March 13, 2017 at 8:35 am

    Bah bah bah. Ik weet helaas maar al te goed hoe het voelt en wat het van een mens vraagt. Hopelijk valt alles snel terug in de plooi en kan je je intussen sterk houden.

  • Joyce rdt
    March 13, 2017 at 12:21 pm

    Dat klinkt heel erg heftig zeg, ik kan me voorstellen dat het een aanslag was op je gemoedstoestand. Hopelijk wordt het snel wat rustiger voor je! Liefs.x

  • Lien
    March 15, 2017 at 5:35 pm

    Amai, kom dat tegen.
    Mooi gezegd dat je het toen niet kon weten maar het niet had gedaan als je alles op voorhand had geweten. Ah ja, wie niets doet, kan nooit missen maar wint ook niets he. ‘t leven is aan de durvers!
    Ben blij voor je dat het goed uitdraait.
    Lien recently posted…Aankoop van het weekend My Profile

  • Misssexandthecity
    March 20, 2017 at 11:30 am

    Die onzekerheid he…..en dat je eigenlijk niet weet wat ze op je bord gaan schuiven. Ikzelf zou ook het er heel moeilijk met hebben hoewel dergelijke situaties beter kunnen meevallen dan oorspronkelijk gedacht. Laten we ervan uitgaan dat dit jou gaat laten groeien en veel gaat laten bijleren……….ik wens het je toe!

  • Le petit requin
    March 23, 2017 at 2:43 pm

    Ik duim dat het vanaf nu terug rustiger wordt en dat je er je draai vindt!
    Le petit requin recently posted…Maand in woord en beeld: januari 2017My Profile

  • Leen
    April 3, 2017 at 12:21 pm

    Wat een vreselijke periode, ja. Ik hoop dat het snel wat rustiger, en vooral stabieler kan worden.
    Heb zelf een overname meegemaakt bij mijn vorige werkgever, ik mocht toen blijven maar mijn functie veranderde zodanig dat ik er na twee jaar de brui heb aangegeven. Het voelde heel speciaal om met ons 25-en door zo’n groot bedrijf opgeslorpt te worden, en de onzekerheid van dat half jaar wil ik liever niet meer meemaken.

LEAVE A COMMENT

CommentLuv badge

Over mij

Gerhilde

Gerhilde

Hallo! Ik schrijf hier persoonlijke stukjes, maar ook over boeken, groener leven, creativiteit en onze verbouwingen. Veel leesplezier!

Volg via Facebook

Archief

getest en goedgekeurd

Meststoffen voor jouw blog

Fair Wear Friday

Fairwear Friday

Instagram

Instagram
Instagram
Instagram
Instagram
Instagram
Instagram